Το 1919, 24.000 – Έλληνες στρατιώτες στέλνει ο Βενιζέλος στην Οδησσό κατ’ απαίτηση των «Μεγάλων Δυνάμεων»κυρίως την Γαλλία, για να ενταχθούν στον «Λευκό» στρατό ενάντια στον «Κόκκινο» της οκτωβριανής επανάστασης για να «φτιαχτεί» ένα μέτωπο θυσίας πολλών λαών σε έναν πόλεμο που την δεδομένη στιγμή δεν αφορούσε σε καμία περίπτωση την Ελλάδα η οποία είχε μπροστά της τεράστια θέματα με την προστασία του Ποντιακού στοιχείου αλλά και την απελευθέρωση εδαφών όπου έμεναν οι Έλληνες της Ανατολής. Με αυτήν τη δεδομένη κατάσταση, παρατηρήθηκαν φαινόμενα εγκατάλειψης της μάχης από Γαλλικά τμήματα, η εμπλοκή σε εχθροπραξίες αναμεταξύ των χωρών της ίδιας πλευράς αλλά και εκτελέσεις Ελλήνων στρατιωτών που αρνήθηκαν να πολεμήσουν με αυτές τις συνθήκες αλληλοσπαραγμού.


Ως αποτέλεσμα, οι Μπολσεβίκοι, για εκδίκηση, συνάπτουν συμμαχία αργότερα με τον Κεμάλ και του δίνουν στρατό, όπλα και χρήματα για να πετάξει τους Έλληνες στην θάλασσα, να γενοκτονηθούν οι Πόντιοι και να κάψει τους Έλληνες σε όλη την Ανατολή, αγοράζοντας όπλα από τις «Μεγάλες Δυνάμεις» που είχαν εμπλέξει την Ελλάδα στην διαμάχη.


Η οποιαδήποτε ομοιότητα με την μέχρι τώρα εξέλιξη, μόνο τυχαία δεν είναι.

Χατζησάββας Χρήστος